DALAN SANG DIOS– PAGPATAWAD!
Madamu ang mga pamaagi sa pag-atipan sang kahoy. May ara nga bunyagan mo ini, abonohan, kag paasohan. Apang tubtub na lang dira ang imo mahimo. Kay pagkatapos sina, depende na ina sa kahoy kon sia mamunga. Ang bunga nagahalin sa kahoy. Wala ini ya ginabutang sang nagtanum sa sanga. Kon wala ang kooperasyon sang kahoy, wala ikaw sing bunga nga kuhaon sa iya. Gani maayo na lang nga tapson mo ang kahoy nga wala nagapamunga agud may kita-on ka pa kon imo ibaligya bilang “lumber”.
Indi lang kahoy ang wala nagapamunga. Bisan ang tawo sarang man masiling nga wala nagapamunga. Ini ang ginatawag nga “Spiritual or Moral Barrenness” – ang indi makita nga maayo nga panimuot kag pamatasan nga ginapaabut sang Dios sa tagsa nga nagatuo sa iya. Gani pareho sang kahoy nga ginatapas kag ginasug-an kon wala nagapamunga, ang tawo, sa katapusan sang panahon, paga-itagbong man sa impyerno kon wala sia nagahimo sing maayo samtang nagakabuhi pa sia diri sa duta.
Sa aton Ebanghelyo, si Kristo nagapanawagan nga dapat kita magliso kag maghinulsol sa aton mga sala kag kasaypanan samtang may yara pa kita nga tini-on kag indi na magpabuyanbuyan pa, tungud sa pagkamatuod, ang tagsa-tagsa sa aton nagakinahanglan sang pagliso padulong sa dalan sang Dios, tungud ang dalan lang sang Dios ang ’minatuod’ kag ’tadlong’ nga dalan. Ayhan nagahimakas man kita nga magbuhat sang dalan nga tadlong, apang kon indi naton pag-i-angut ini nga dalan sa dalan sang Dios, may yara gid nga daku nga katalagman nga ini nga dalan, sa ulihi, magaliso kag mangin tiko! Ngaaman? Tungud ang tawohanon nga ikasarang, maluya, kag puno sang kapaltahan. Amo gani nga may isa ka “presidentiable” sa sining palaabuton nga pungsudnon nga pagpinili-ay nga nagsiling: “Ang akala kong Tuwid na Daan… ay ’WALA’ palang Daan… kaya tumakbo nalang ako sa pagkapangulo sa halalang ito…” Ayhan tungud nakita sini nga tawo nga madamo man gihapon sang mga tiko bisan pa nagahandum kita sang tadlong nga dalan. Pero bisan pa nga magdaug ang iya partido ukon ang iya nga kawsa kag sya ang mapili-an bilang pangulo, sa gihapon INDI sang garantiya nga matadlong niya ang mga tiko, KON INDI INI MAANGUT SA DALAN SANG DIOS, tungud ang dalan lamang sang Dios ang may ciento-por-ciento (100%) nga garantiya nga kita INDI MAGTALANG!
Diri nasandig ang panawagan subong sang aton Ginoo sa pagpanibag-o kag pagliso– nga sundon naton ang dalan nga ginapakita sang Dios paagi sa mga panudlo sang aton Ginoo Jesukristo. Indi kita magsalig nga tungud mas ‘maayo’ kita ikumpara sa iban naton nga mga kilala, indi na kita magbakas agud mapakaayo pa gid naton ang aton kaangtanan sa Iya kag sa aton isigkatawo. Indi kita magsiling nga ayhan ang iban nga mga tawo mas makasasala sang aton, sigurado na ang aton kaluwasan, kay sa pagkamatuod, may yara sa gihapon nga naga-upod sa aton nga kapaltahan tungud sang aton kahuyag sa aton kinatuhay bilang mga tawo.
Ang panahon sang Kwaresma, panahon sang aton maid-id nga pag-usisa sa aton kaugalingon, sa mga bagay nga nangin kabangdanan sang aton pagpalayo sa Dios kag sa aton isigkatawo. Isa ini ka tion sa diin aton gina-atubang sing tampad ang aton kaugalingon nga wala sing lipud-lipod ukon may ginasuksuk nga ‘maskara’ agud tabunan ang matahom nga tinuga sa Dios sa tagsa ka tawo.isa ini nga malipayon nga tinion sa diin aton matalupangdan nga sa tunga sang aton kakulangan kag kapaltahan, may madalaganan kita nga Amay nga handa sa pagpatawad sa aton bisan pa nga sa masami aton ginbalibaran ang Iya nga paghigugma paagi sa aton mga sala.
Sa gihapon ang aton Amay makasiling gid lang sa aton: “WELCOME HOME… MY CHILD!”
ANECDOTE
THE CONFESSION
Matthew goes into a confessional box and says "Bless me father for I have sinned, I have been with a loose woman." The Priest says "is that you Matthew?" "Yes father, it is I." "Who was the woman you were with?"
"I cannot tell you for I do not wish to sully her reputation." The priest asks "Was it Brenda O'Malley?"
"No father." "Was it Fiona MacDonald?" "No father." "Was it Ann Brown?" "No father, I cannot tell you."
The priest says "I admire your perseverance but you must atone for your sins. Your penance will be five Our Fathers and four Hail Marys." Matthew goes back to his pew and his buddy Sean slides over and asks "What did you get?" Matthew replies "I got five Our Fathers, four Hail Marys and three good leads."
"I cannot tell you for I do not wish to sully her reputation." The priest asks "Was it Brenda O'Malley?"
"No father." "Was it Fiona MacDonald?" "No father." "Was it Ann Brown?" "No father, I cannot tell you."
The priest says "I admire your perseverance but you must atone for your sins. Your penance will be five Our Fathers and four Hail Marys." Matthew goes back to his pew and his buddy Sean slides over and asks "What did you get?" Matthew replies "I got five Our Fathers, four Hail Marys and three good leads."
Lent is a period of fasting and repentance traditionally observed by Catholics and some Protestant denominations in preparation for Easter. The length of the Lenten fast was established in the 4th century as 40 days. During this time, participants eat sparingly or simply give up a particular food or habit. Ash Wednesday and Lent began as a way for Catholics to remind themselves to repent of their sins in a manner similar to how people in the Old Testament repented in Sackcloth, ashes, and fasting.
The New Testament teaches us that our acts of fasting and repentance should be done in a manner that does not attract attention to ourselves. Fasting is a good thing when it is done with a biblical perspective. It is good and pleasing to God when we give up sinful habits and practices. There is absolutely nothing wrong with setting aside a time when we focus on Jesus' death and resurrection. However, these practices are things we should be doing every day of the year, not just for 40 days between Ash Wednesday and Easter. The key is to focus the time on repenting from our sins and consecrating ourselves to God, not on trying to earn God's favor or increase His love for us.
The New Testament teaches us that our acts of fasting and repentance should be done in a manner that does not attract attention to ourselves. Fasting is a good thing when it is done with a biblical perspective. It is good and pleasing to God when we give up sinful habits and practices. There is absolutely nothing wrong with setting aside a time when we focus on Jesus' death and resurrection. However, these practices are things we should be doing every day of the year, not just for 40 days between Ash Wednesday and Easter. The key is to focus the time on repenting from our sins and consecrating ourselves to God, not on trying to earn God's favor or increase His love for us.
No comments:
Post a Comment