All souls Day

 

All souls Day

 (Jn. 14:1-6 or Jn. 6:37-40)

ANG KAPUPUN-AN SANG KABUHI

May isa ka tawo nga nakakita sang prosesyon sang pagkumpanyar sa isa ka manggaranon nga napatay… Napulo ka “jeep” ang ginakarga nga mga bulak… Biente singko ka “limousine” ang nagakuray nga nagapatukar sang martsa sa patay… ginatus ka mga salakyan nga puno sang nagalalaw (nga ginsuhulan para maghibi para sa napatay.” Ang tawo wala makapugong sang iya kaugalingon nga nagkomentaryo sa iya amigo sa iya luyo; “Pre, mu na ya ang bintaha kon manggaranon ka!” Apang ang iya amigo nagsiling: “Pre, tuluka bala kon pila kabilog ang nagakumpanyar… maisip mo sa imo 10 ka tudlo…kag daw nalipay pa sila! Siguro mas gusto nalang nila nga mapatay siya kay bisan manggaranon siya… DALUK man!”

Amo bala ini ang kahulugan sang kapupun-an sang kabuhi? Garantiya bala ang pagkamanggaranon sa dutan-on nga manggad agud masiling naton nga sigurado na gid ang aton nga kaluwasan?

Sa aton pagsaulog sang Kapiestahan sang mga minatay, kita ginapahanumdum sang aton nga Ebanghelyo nga ang matuod nga garantiya sa kaluwasan amo ang “PAGHI-UPOD” naton sa aton Ginuong Jesukristo, kay Siya amo ang DALAN, ang KAMATUORAN, kag ang KABUHI! Buot silingon nga kon kita mahilayo sa Iya, ang aton direksyon amo ang PAGTALANG, KABUTIGAN, kag KAMATAYON!

Nakahibalo kita nga ang manggad kag kadayawan, umalagi lamang kag bisan ano pa ang aton himuon, indi ta ini madala sa pihak nga kinabuhi! Ang minatuod nga garantiya sang kabuhi nga wala’y katapusan amo ang pagpabilin nga MATUTUM NGA ABYAN sang aton Ginuong Jesus. Siya nagapanaad sa aton nga Siya magahanda sang duog para sa aton sa ginhari-an sang Iyang Amay sa langit, sa diin kita tanan magakilita-ay sa pag-ambit sang wala’y katapusan nga himaya.

Sa aton nga pagpanglakaton sa sining dutang luhaan, kaupod bala naton ang aton Ginuong Jesus?

 

 

ALL SAINTS’ DAY

 

ALL SAINTS’ DAY

(Mt. 5: 1-12)

 

Aton subong ginasaulog ang Piesta sang mga Santos. Sila mga patay na, kag kita man nagapati nga sila man mga tawo nga katulad naton, apang sang sila nagakabuhi pa, nagkabuhi sing MATARONG KAG BALAAN, sa bagay nga sila karon nagaambit na sang kapupun-an sang kalipay upod sa aton Amay sa langit.

Apang kita nga Pilipino, masami, nga Piesta palang sang mga Santos, kon wala sang COVID, nagakadto na sa mga sementeryo, nga para sa kalabanan sa aton Piesta Minatay na! Ngaman? Ayhan tungud ini sa rason nga ang aton mga minatay ginakabig man naton nga nga “santos” tungud sila nagkabuhi man nga matarong sang sila nagakabuhi pa diri sa duta. Ang aton mga pinalangga nga nagtaliwan ayhan may mga kapaltahan man nga nahimo sang sila ari pa sa aton luyo, apang kita man nagapati nga sila man naghimud-os nga magmatarong, kag magpakasantos sa ila masarangan. Sa bagay nga kita nagasalig nga sa ulihe sila man magaambit katulad sang mga Santos, sa kapupun-an sang kalipay kag himaya sang Amay didto sa langit.

Si Linda Ellis, isa ka poet kag manunulat nagsiling nga ang labing importante sa lapida amo ang “kurit” nga nagapatunga sa adlaw sang pagkatawo kag adlaw sang pagkapatay. Ang “dash” sa mga tinuig sang pagkatawo kag kamatayon. Gamay lang ini nga “kurit” apang ini nagapahayag sang aton pagkabuhi diri sa duta. Ini nga kurit nagasimbolo sang mga tion nga aton “gingamit” sa kaayohan man o sa kalainan… sa kamatuoran ukon sa  kabutigan… sa pagbulig ukon paghalit… sa pag-alagad ukon sa pagka-agalon. Madamo sang kalidad sa aton kabuhi ang ginapatimaan sini nga kurit.

Ang hubon sang mga Santos nagapahayag nga sa ila pagkabuhi, ini nga kurit ila ginkabig nga isa ka tini-on sang pagpaka-balaan kay nakahibalo sila nga ang labing importante sa tanan amo ang kabuhi kag himaya nga wala’y katapusan didto sa langit.

Kita man ginhatagan sini nga kahigayunan sa pagkabuhi sang kurit sang aton mga gina-agihan paagi sa pagkabuhi nga ginahalad sa Diyos. Indi sang katingalahan nga sa ulihi,  kon kita magtaliwan na, kita man maga-impon sa katilingban sang mga Santos didto sa langit.

Kita ang nagahimo sang aton kahimtangan sa pihak nga kinabuhi. Kon luyag kita nga makabig nga katapo sang mga Santos, kita ginahangkat sa PAGKABUHI NGA DIOSNON. Amo gid lang ini ang pamaagi nga kita magapasakup sa kabuhi sang mga Santos.

30th Sunday in Ordinary Time

 

30^th Sunday in Ordinary Time: (Mt 22: 34-40)

 

MATUOD NGA PAGHIGUGMA 

Masami, sa aton nga lenggwahe, kon magsiling ikaw nga ikaw nagahigugma, ini nagakahulugan nga “mamag-an” ang imo balatyagon… daw nagalutaw ikaw sa rosa nga panganud… ukon kanami sang imo balatyagon kay daw sa masanag ang tanan… ukon iban pa nga makapahayag sang manami nga eksperyensya. Masami ginapaangid naton ang paghigugma suno sa aton NABATYAGAN.

Apang kon aton nga usisa-on ang dinalan sang Santos nga Kasulatan, malayo ini kaayo nga kahulugan sang minatuod nga paghigugma. Kay sa mga pulong sang Diyos, ang paghigugma indi lamang sang balatyagon, kundi isa ka DESISYON!... Desisyon nga bisan indi man maayo ang imo pamatyagan, sa gihapon padayon ikaw nga magahatag sang katumanan sini tungud ini isa ka SINUMPA-AN NGA BALAAN,

Sang pagpadala sang aton Diyos nga Amay sang Iyang Anak agud maghalad sang Iyang kabuhi sa aton, Siya naghimo sang isa ka desisyon sa paghigugma sa aton bisan pa nga dili kita takus tungud sang aton mga sala, agud padayon Niya mapaambit ang Iya himaya sa aton.

Sang ginhalad sang aton Ginuo ang Iya kabuhi sa Krus sa isa ka makahuluya nga kamatayon sang isa ka Kriminal, Siya naghimo sang isa ka desisyon sang kahulugan sang Iya nga paghigugma sa aton.

Ang paghiguma kabus nga ginasimbolo sang “tagipusu-on” lamang. Ang minatu-od nga simbolo sang paghigugma amo ang KRUS… paghigugma nga handa mag-antus bisan pa ini nagakahulugan sang paghalad sang kabuhi.Naghigugma bala kita sang MINATUOD? Ano ang aton mga desisyon sang paghigugma?

 

28th Sunday in Ordinary Time- Year A

 

28th Sunday in Ordinary Time- Year A  

(Mt. 22:1-14)

  May isa ka sugilanon nga nagasugid sang isa ka pamatan-on nga naglakat sa isa ka malayo nga duog sa pagpangita sang mga manggad. Pagkatapos sang malawig nga mga tinuig, nagbalik sya sa ila nga lugar, nga nagasakay sa “iya” nga barko nga puno sang mga bulawan, diamante, perlas, kag iban pa nga mga manggad nga iya nakita sa iya nga pagpa-abenturar. Nagsiling sya sa iya kaugalingon: “Manami siguro nga akon lahugan ang akon mga kaparyentihan.” Gani, nag-ilis sya sang bayu nga gisi-on, nagaramihay ang iya itsura nga daw sa pobre, kag naglakat gikan sa iya nga barko pakadto sa iya mga paryenti. Nagkadto sya kay Pedro nga iya paka-isa, nga indi na makakilala sa iya tungud sang iya nga “disguise”. Gani nagpakilala sya nga nagasiling: “Ako ang imo pakaisa nga si Juan. Madugay nga nadula ako diri tungud nagpa-abenturar ako sa pagpangita sang mga manggad sa malayo nga duog. Apang yari, ako subong, wala gid sang swerte… miserab-le na ang pangabuhi… kon pwede, sa imo lang ko danay ma-estar, tubtub nga makakita ako sang trabaho?” Sabat sang iya pakaisa: “Pasensya lang, pero wala gid sang lugar para sa imo sa akon balay…” Nagkadto si Juan sa iban pa gid niya nga mga paryente pero katulad ni Pedro, ang tagsa sa ila may balibaron, kag ang iban pa gani nagsikway sa iya nga daw indi nila sya kilala- wala gid ni isa sa ila nga nagbaton sa kay Juan.

  Nagbalik si Juan sa iya nga barko, kag nag-ilis sang pinaka-garboso nga mga bayu, naglakat sa ila nga banwa nga gina-‘prosesyon’ sang iya mga sulugu-on, kag iya ginbakal ang pinakamahal nga ‘mansion’ sa ila nga lugar. Sang pagkaligad sang pila ka adlaw, naglapnag ang iya pagkamanggaran sa ila nga lugar kag ang mga tawo nagayaub sa iya indi matupungan nga manggad. Ang iya mga paryente nga nagbalibad sa iya, nagsiling: “Kuntani, kon nakilala lang naton sang minatuod ang iya nga pagkatawo, wala kuntani naton sya pagbalibaran. Tan-awa subong, ulihi na ang tanan. Wala gid kita makasakay sa iya nga barko!”

  Ginasiling nga ang oportunidad, kaisa lang magpanuktok sa aton nga pwertahan (Opportunity knocks only once). Masami, imbes nga buksan naton ini, ang kalabanan sa aton nagareklamo sang ‘kagamo’ sang pagpanuktok. Ang aton kabuhi napun-an sang mga ‘kuntani’, tungud  wala naton paghaksa ang kahigayunan nga ginhatag sa aton. Amo ini  ang aton kabuhi. Kadamo sang mga kahigayunan, apang yara sa aton ang paghakus sini, ukon ang pagpabaya sini. Kag amo man ini ang natabo sa aton Ebanghelyo subong. Ang tagsa-tagsa ginhatagan sing kahigayunan sa pagtambong sa punsyon sang hari, apang ang mga inagda nagbalibad sa amo nga pangagda- ang tagsa-tagsa may iya nga kaugalingon nga  mga rason agud indi sila makaupod sa amo imbitasyon. Amo gani, nga tungud sang ila nga pagpamalibad, ang hari nag-agda na gid lang sang bisan sin-o nga masumalang sa alagyan, maayo man ukon malain sa pagtambong sa iya nakahanda na nga punsyon.

   Sa masami ang aton mga ‘personal’ nga mga pahanungdan amo ang naga-upang sa aton sa pagsabat nga ‘pabor’ sa Iya. Halimbawa, sa aton nga mga pagpasakup sa mga buluhaton sa Simbahan, ukon sa aton na gid lang pagsimba kada Domingo, pila ayhan sa aton ang ‘nagabalibad’ sa kahigayunan nga Iya ginahatag sa aton paagi sa mga rasones nga subong sini: “Kamo na lang dira kay pakat gid ako… indi ako pwede dira kay madamo man ko sang mga talupangdon sa akon negosyo… indi ako dira pwede kay indi ako kasawo sang batasan sang mga miembro sina nga hublag… ok na man lang ako, kay masunod lang galing ako kon nano gid man ang mga buluhaton…Indi ako kasimba kay nahadluk ko sa COVID, pero ara man gani sa sugalan o tsismisan” Madamo pa nga mga rasones ang aton mahatag, apang sa pagkamatuod, kon aton gid nga hawhawon sing maayo, ini tanan napatuhoy sa ginahambal subong sang aton Ebanghelyo- INDI GID MAN KITA IYA MAGBATON SANG IMBITASYON SANG ATON HARI tungud sang aton personal nga kaayohan nga nagapangibabaw labaw sa aton kaangtanan sa aton Amay sa langit.

  Ang Santos nga Misa amo ang PINAKALAPIT nga kaangtanan nga aton mahimo sa atubang sang aton Amay sa langit. Isa ini nga bangkete, sa diin kita tanan gina-agda kag nangin matuod-tuod nga MAG-ULULUTOD! INDI NATON INI PAGBALIBARAN.

   Magpasakup kita… magmangin-bahin kita sa buhat, sa Isa ka Lawas sang aton Ginoo, paagi sa aton pag-upod sa Iya tagsa ka pangagda.