CORPUS CHRISTI (A)

KABUHI SANG KALAG

Ngaman ginahatagan ta gid sang importansya ang Misa? Ngaman nagakadto pa kita diri sa Simbahan para magsimba? Ngaman kinahanglan pa naton magpangabudlay? Ngaman indi na lang kita maglantaw sang Misa sa TV? Ngaman indi na lang kita magsimba sa iban nga lugar? Pareho abi nga magsimba kita sa Dios sa Bukid sa idalum sang isa ka manami nga kahoy nga iya man gin-obra?

Madamo kita sing madumduman nga mga pagpakamatarong kay ang Dios makita man sa tanan nga butang kag lugar. Apang kita nagahimakas gid nga magsimba sa Misa tungod amo gid ina ang habilin ni Kristo nga himuon naton “SA AKON HANDUMANAN” (Lk 22,19-20; 1 Cor 11,25). Ang Misa indi imbento sang Simbahan ukon idea lamang sang mga Santo Papa. Ini simple kag klaro nga MANDO nga ginhabilin ni Kristo sa iya mga gintutun-an antes sya mapatay. Buot silingon, paagi sa Misa, si Kristo buot magpabilin nga UPOD GID NATON “physically”, indi lamang agud dumdumon ukon handurawon. Ang iya presensya sa Misa indi lamang simbolo suno sa ginapalapnag sang iban nga relihiyon, kundi minatuod, aktwal kag pisikal nga presensya. Paagi sa mata sang pagtuo, Iya gid nga unod kag dugo ang aton ginakaon kag ginainum sa aton pagkalawat.

Sa wala sing pagpangduha-duha, maathag nga kita makasiling nga kon indi kita magkaon, mapatay kita! Apang sa pihak nga bahin, ang pagkaon indi sang garantiya nga kita indi na mapatay! Pila sa aton gani ang napatay sa sobra nga paglamun!- Patay tungud sa “bangungut” ukon tungud sa “impasto”! Delikado man gali ang sobra nga pagkina-on. Dapat ang aton nga pagkaon “nagaka-igo” lang sa kinahanglanon sang aton nga lawas.

Sa aton nga selebrasyon karon, ginapahanumdum man kita sang isa ka sahi sa pagka-on, nga amo ang kalan-on sang aton “kalag”- ini amo ang kalan-on nga wala sang liwan kundi ang “unod” sang aton Ginuong Jesukristo nga aton makita sa bayhon sang tinapay kag bino. Suno sa Iya, ini nga pagkaon amo lamang ang “matuod-tuod” nga pagkaon nga makahatag sang kabuhi sa kapupun-an… kabuhi nga wala’y katapusan!

Indi ini katulad sang tawhanon nga pagkaon nga nagakadunot o pagkaon nga nagakapan-os. Indi ini katulad sang “umalagi” nga pagka-on nga bisan magpabusog pa kita, indi kita makapalagyo sa panawag sang kamatayon sa aton nga lawas. Ini nga pagka-on– ang lawas kag dugo sang aton Ginuo, amo lamang ang sarang makahatag sa aton sang kabuhi nga wala sing katapusan kay bisan madunot pa ang aton nga lawas sa tawohanon nga kamatayon, ini mangin aton “balon” sa pag-ambit sang kabuhi nga wala sing katapusan.

Sa bagay nga ang pagpakig-ambit sang kabuhi sang aton Ginuo, pagpakig-ambit man sa Iya nga PAGKABANHAW kag  kabuhi nga nagapadayon sa wala’y katubtuban!

  Kabay nga ining selebrasyon sang “Corpus Christi” magpadalum pa gid sang aton pagtuo sa kamatuoran nga ang Misa ginahimo naton sa handumanan sang isa ka importante kag espesyal nga tawo, nga amo ang aton Ginuong Jesukristo.

POINT OF REFLECTION:

SURVIVE

A true story, is told  about how 16 out of 45 passengers, mostly rugby players from Uruguay, survived a plane crash in the freezing Andes Mountains for 70 days.

When they ran out of food supplies, they ate their clothes, rubber shoes and, mind you, even the flesh of their dead companions! They had to do this in order to survive. Two of the 16 passengers ventured to walk through the howling snow mountains to get help and after nine (9) days, rescue came.

The story shows dramatically how we need food for our body to live.

How about our soul?

We need the Body and Blood of Christ to share His eternal life!

FOOD FOR THOUGHT

“The word "Eucharist" means literally "act of thanksgiving." To celebrate the Eucharist and to live a Eucharistic life has everything to do with gratitude. Living Eucharistically is living life as a gift, a gift for which one is grateful.”

(Henry Nouwen)